Daniel Spoerri
Galati (RO) 1930, De in 1930 in Roemenië geboren Daniel Isaac Feinstein, die de achternaam Spoerri van zijn moeder heeft aangenomen, vlucht in 1942 samen met zijn moeder en broers en zussen naar Zwitserland, nadat zijn vader door de nazi’s is opgepakt en in het concentratiekamp is vermoord.
exposities
Hij wordt opgevoed door een oom en voordat hij het beeldend kunstenaarschap oppakt, heeft hij verschillende baantjes. Zo is hij onder meer danser en regisseur van avant-garde theater en ambieert hij de functie van filmregisseur. In 1959 vertrekt hij naar Parijs en maakt hij kennis met onder anderen de beeldend kunstenaars Arman en Yves Klein. Spoerri wordt aangetrokken door deze kunstenaars die dagelijkse en artistiek wezensvreemde materialen en procedés in hun kunst opnemen en in deze periode ontstaan zijn eerste object-kunstwerken, de zogenaamde Tableaux Pièges. Vrij vertaald ‘betrapte schilderijen’; werken die bestaan uit tafels waaraan hij met zijn vrienden had zitten eten en die hij op een toevallig moment gefixeerd heeft. Spoerri gaat hiermee nog een stap verder dan het objet trouvé, hij grijpt op geen enkele wijze in wanneer hij alle op dat moment aanwezige objecten op de gedekte tafel vastlijmt. De toevallige aanblik van de tafel kan vervolgens als een vanitas-stilleven aan de muur worden gehangen. In 1960 richt de kunstcriticus Pierre Restany de kunstbeweging het Nouveau Réalisme op, een richting die gezien kan worden als de Europese variant van de POP ART. Het als het ware ‘bevrijden’ van het elitaire karakter van kunst, door dagelijkse materialen en onderwerpen tot het domein van de Kunst te gaan opnemen, is het uitgangspunt van de leden van deze beweging. Spoerri is samen met kunstenaars als Arman, Klein, Tingueley, Christo, Niki de Saint Phalle en César, een kunstenaar van het eerste uur van deze beweging die sterk beïnvloed is door Dada en Fluxus, richtingen die Kunst en Leven nader tot elkaar willen brengen. Al in 1961 neemt Spoerri deel aan de belangrijke tentoonstelling The Art of Assemblage in het Museum of Modern Art in New York, waar de assemblage-kunst voor het eerst groot in de belangstelling komt te staan. Spoerri woont en werkt sinds 2007 in Wenen.
He was raised by an uncle and had several jobs, before becoming a plastic artist. Among other things, he is a dancer and director of avant-garde theatre and aspires to the position of film director.
In 1959 he moved to Paris where became acquainted with plastic artists Arman and Yves Klein, among others. Spoerri was attracted by those artists who include everyday and artistically foreign materials and processes in their art; in that period he created his first object-artworks, the so-called Tableaux Pièges or ‘caught paintings’, i.e. works consisting of tables he dined on with his friends and which he fixated at an accidental point in time. Spoerri goes beyond the objet trouvé, he does not intervene in any manner whatsoever when gluing all the objects to the set table, which are present at the time. The accidental appearance of the table can then be put on the wall, as a vanitas still life.
In 1960 art critic Pierre Restany establishes the Nouveau Réalisme, an art movement that can be considered the European variant of POP ART. The starting point of the movement’s members is to ‘liberate’ the elitist nature of art, by including everyday materials and subjects in the art’s domain. Together with artists such as Arman, Klein, Tingueley, Christo, Niki de Saint Phalle and César, Spoerri was a member of this movement from the very beginning, highly influenced by Dada and Fluxus, two movements that want to bring Art and Life closer together.
Already in 1961 Spoerri participates in the important The Art of Assemblage exhibition at the Museum of Modern Art in New York, where assemblage art first enters the spotlights. Spoerri has been living and working in Vienna since 2007.